Ers peth amser bellach rydw i wedi bod yn ysgrifennu blog ar fewnrwyd ein staff. Mae rhai enghreifftiau wedi cyrraedd ein gwefan, ac mae’r Western Mail wedi argraffu un bob mis. Ond nawr bydd y blogiau rydw i’n eu hysgrifennu’n mynd ar ein gwefan, gydag archif, fel bod modd i bobl bori ynddyn nhw, os byddan nhw’n dymuno.

 A bod yn onest, roeddwn i braidd yn sinigaidd am flogio, pan awgrymodd rhywun y syniad i mi gynta, ond rhaid i mi gyfadde mod i bellach wedi cael tröedigaeth, a hynny am ddau reswm yn bennaf. Yn gyntaf, mae’n amlwg bod pobl yn darllen blogiau. Rydw i wedi bod mewn cynadleddau a chyfarfodydd ac wedi clywed pobl yn dyfynnu ohonyn nhw, ac rydw i wedi cael llawer o sgyrsiau oherwydd bod rhywun wedi darllen blog ac yn awyddus i gael trafodaeth uniongyrchol gyda mi yn dilyn ymlaen o hynny. Byddai rhai’n dweud mod i wedi cymryd sbel i sylweddoli hyn, ond yr ail reswm yw mod i bellach yn gallu gweld eu gwerth fel offeryn cyfathrebu pwerus dros ben, ac y byddai peidio â bod yn rhan o’r byd digidol yn golygu mod i’n colli cyfle.

 Pan ges i fy mhenodi ddwy flynedd yn ôl, heriodd Rhodri Morgan AM fi i ystyried trafod plant a phobl ifanc gyda’r cyhoedd yn gyffredinol, ac i ystyried ffyrdd o gyflawni fy ngwaith fel “Pencampwr Plant” trwy hyrwyddo agweddau cadarnhaol at ein plant a’n pobl ifanc. Mae hynny wedi dod yn agwedd gynyddol bwysig o’n gwaith, ac rydw i’n gobeithio bydd ysgrifennu blogiau rheolaidd a defnyddio Twitter yn fy helpu i drosglwyddo fy negeseuon a hefyd i ddilyn beth mae pobl eraill yn ei ddweud.

 Felly, dyma fi’n mentro i fyd newydd cyffrous – wel, i mi, beth bynnag. Rydw i’n gyffrous am y cyfle a ddaw yn sgîl hyn i ddylanwadu ar eraill o ran y materion sy’n bwysig i blant a phobl ifanc. Gyda rhywfaint o lwc rydych chi’n darllen hwn oherwydd bod gennych chi ddiddordeb yn ein gwaith ni yma yn swyddfa’r Comisiynydd. Os yw hynny’n wir, rydw i’n gobeithio bydd y blogiau’n parhau i fod o ddiddordeb, ac y byddwch chi’n ein dilyn ar Twitter. Wela i chi yno!